2009
Evropska Unija, Ukrajina i Gruzija
Interesantan i značajan je zaokret politike Evropske Unije prema zamljama Istočne Evrope, prije svega Ukrajine, Gruzije i Rusije.
Prije par godine vodje “demokratkih revolucija” u Ukrajini i Gruziji su proglašeni herojima, ali već sa početkom ljeta 2008 ti isti “heroji” su počeli da gube ugled u očima Evropskih političara.
Iako još uvijek postoje simpatije prema Ukrajini i Gruziji, zbog grubog tretmana od strane Rusije, zvaničnici Evropske Unije su iritirani ponašanjem vlada u Kiev-u i Tbilisi-ju.
EU političari otvoreno krive Gruzijskog Predsjednika Mihaela Saakashvili-ja za iniciranje tragičnog i nepotrebnog rata protiv Rusije u Augustu 2008 godine. Gruzija je to prilikom napala pobunjenike u Južnoj Osetiji i time dala povoda Moskvi da pošalje tenkove i vojsku na Gruziju.
Oni takodje okrivljuju Ukrajinsko nesložno rukovodstvo za potpaljivanje gasne krize sa Moskvom. Smatra se da Ukrajina izbjegava da potpise stabilan ugovor, koristi nepouzdane companije za preprodaju gasa i samim tim sprečava normalan protok gasa prema Evropi.
Neki od Evropskih moćnika okrivljuju neo-konzervativce (Perle, Wolfowitz, Feith, Rumsfeld, Chayne, McKain …) iz SAD-a za potpomaganje i guranje Ukrajine i Gruzije u sukob prema Rusima. Ti isti neo-konzervativci su bili najglasniji u namjeri da prime Ukrajinu i Gruziju u NATO.
Sa druge strane Brasel se javno ne izjašnjava jer jos uvjek ima simpatije prema “demokratkim revolucijama” u Ukrajini i Gruziji, i uz to ove dvije zemlje imaju podršku od drugih zemalja u regionu (Poljska, Latvija, Litvanija i Estonija).
Predstavnik Evropske Unije za energiju, koji je blizak pregovorima, je izjavio da su Ukrajinski predjednik Viktor Juščenko i Premijer Julija Timošenko “sami sebi najveci neprijatelji”.
Kriza vezana za isporuku gasa mogla se izbjeći da Juščenko nije stavio veto na ugovor koji je ouči Nove Godine Timošenko potpisala sa Ruskim liderom Putinom. Tim ugovorom je bila dogovorena cijena gasa za 2009 godinu, i dogovoreno je ukidanje posredničke, Svajcarske companije RosUkrEnergo, koja prodaje Ruski gas Ukrajini..
Svi su izgledi da ce na kraju Timošenko uspjeti da se domogne vlasti i smiri uzavrele slovenske duhove u tom dijelu Evrope. Ali to će uzeti vremena i nerava, tako da se nezvjesnost nastavlja.
EU bi željela da privuče Ukrajinu i Gruziju bliže sebi, kroz razne ugovore i unapredjenje ekonomske razmjene. To bi bila uvertira za buduce priključenje ovih drava Evropskoj Uniji.
Za sada Evropa je “premorena” od proširivanja, naročito posle 2004-te godine kada se 10 novih drzava pridruzilo EU.
Ne treba izgubiti iz vida Rusiju i njen uticaj u regionu, a pogotovo ne treba izgubiti iz vida Ruske imperijalne ambicije.
Kao posledica svega toga EU i Rusija pokušavaju da poboljšaju medjusobne relacije, izbjegnu sukobe i pronadju zajedničke interese.
Kao dokaz poboljšanja relacija EU i Rusije mozemo se pozvati na dogadjanja sa NATO samita posvećenog Istocnoj Evropi.
Tada su Evropske zemlje predvodjene Francuskom i Njemačkom uskratile Ukrajini i Gruziji pravo da se pripremaju za ulazak u NATO, usprkos SAD-ovim zahtjevima i pritiscima.
EU se nada da će se sa dolaskom Predsjednika Obame na čelo SAD-a, relacije izmedju Evrope i SAD-a značajno poboljšati. I da će se pitanje uključivanja Ukrajine i Gruzije u NATO, za sada, staviti u arhive …
